Η Αξός βρίσκεται λίγα μόλις χιλιόμετρα από τον Ν.Μυλότοπο πολύ κοντά στα Γιαννιτσά. Πριν ονομαστεί Αξός λεγόταν Παλαιό και αναγνωρίστηκε ως κοινότητα το 1933 όταν αποσπάστηκε από την κοινότητα Μυλοτόπου. Η κοινότητα Παλαιού μετονομάστηκε σε κοινότητα Αξού το 1956. ο αριθμός των κατοίκων αυξάνεται με το χρόνο σήμερα έχει 1500 περίπου κατοίκους. Η Αξός κατοικείται από πρόσφυγες της Μ.Ασίας- περιοχή της Καππαδοκίας- που προέρχονται μάλιστα από δυο γειτονικά χωριά Αξό και Τροχο.
Οι Αξώτες ήταν και είναι ακόμη άνθρωποι κατά βάση του εμπορίου. Αυτό ξεκίνησε από τις δραστηριότητες τους στην «πατρίδα», όπως την αποκαλούν. Αγωγιάτες, αραμπατζήδες, κυρατζήδες ήταν τα κύρια επαγγέλματα. Φορτώνανε εμπορεύματα, σιτηρά, καλαμπόκια και τα μεταφέρανε σε όλη την περιοχή.
Η Αξός έχει χαρακτηριστεί το χωριό των εφοπλιστών της ασφάλτου. Αφού σε πολλά ταξίδια των Αξωτών στην Ευρώπη πολλοί ήταν που αναρωτιόντουσαν που είναι αυτή η πόλη...η Αξός.
Η Αξός: Άγιος Γεώργιος
Είναι το πρώτο χωριό στην Ελλάδα σε φορτηγά αυτοκίνητα διεθνών μεταφορών σε σχέση με τον πληθυσμό 550 σπίτια-250 φορτηγά αυτοκίνητα.
Η εκκλησία βρίσκεται στο κέντρο του χωριού και είναι αφιερωμένη στους Αγίους προστάτες των δύο χωριών της Μ.Ασίας Γρηγόριο και Γεώργιο.
Το χωριό έχει έξι πηγάδια. Όσοι δεν ασχολούνται με τις διεθνείς μεταφορές ασχολούνται με την γεωργία και καλλιεργούν ροδάκινα, καπνά, βαμβάκια και σιτάρι.
Προϊστορικός Οικισμός Αξού
Οι πρόσφατες ανασκαφές της κοινότητας της Αξού, έφεραν στο φως τμήμα από ένα ιδιαίτερα σημαντικό νεολιθικό οικισμό, ο οποίος κάλυπτε μια έκταση 30 τουλάχιστον στρεμμάτων. Η τομή που πραγματοποιήθηκε σε αγροτεμάχιο που είχε έκταση 100τ.μ. αποκάλυψε πολλά στοιχεία από τις οικιστικές κατασκευές του και τα δομικά τους υλικά, άφθονη κεραμική, σημαντικό αριθμό εργαλείων και μικροτεχνημάτων καθώς και μεγάλες ποσότητες οστών, οστρέων, απανθρακωμένων σπόρων κ.λ.π.
Όλα τα παραπάνω αν και βρίσκονται ακόμη στο στάδιο της πρώτης μελέτης και επεξεργασίας των δεδομένων, καταδεικνύει τη σπουδαιότητα της θέσης στο νευραλγικό αυτό χώρο και παρέχουν σωρεία πληροφοριών για το περιβάλλον, τη καθημερινή ζωή, την τεχνογνωσία, τις συνήθειες διατροφής κ.λ.π του νεολιθικού ανθρώπου επιβεβαιώνοντας ή εμπλουτίζοντας την έρευνα με νέα στοιχεία.
Η πρόσφατη αυτή ανασκαφή εκτός από το μεγάλο αριθμό ευρημάτων και ποικίλων νεολιθικών καταλοίπων, έδωσε και νέα στοιχεία για τις σχεδόν άγνωστες πτυχές του ανθρώπου που αφορούν στις πίστεις και τις δοξασίες αλλά και τα ταφικά έθιμα του κατά την Αρχαιότερη Νεολιθική Περίοδο στην περιοχή του βορειοελλαδικού χώρου.
Συνοψίζοντας όλα τα παραπάνω, διαπιστώνεται η μεγάλη σπουδαιότητα του οικισμού για τη γνώση αλλά και την κατανόηση του συνόλου των δραστηριοτήτων του νεολιθικού ανθρώπου στην αυγή του νέου κόσμου ενώ καταδεικνύεται η αναγκαιότητα για τη συνέχιση της ανασκαφικής έρευνας στη συγκεκριμένη θέση.
Η μεγάλη ποσότητα αλλά και η ποιότητα των ευρημάτων, τα καινοφανή στοιχεία και το πλήθος των άλλων πληροφοριών που αντλούνται από τη μελέτη του υλικού, θα ενισχύσουν την προσπάθεια για την επίλυση προβλημάτων και αναπάντητων ερωτηματικών που αφορούν στη ζωή και τη δράση του ανθρώπου στην ομιχλώδη εκείνη εποχή, όπου χαραζόταν νέα πορεία στην ανθρώπινη πολιτισμική εξέλιξη.
