Μονή Κοιμήσεως της Θεοτόκου. Η τοιχοποιία του είναι ισχυρή πλινθοδομή πάχους 0,90 μ..
Ανηφορίζοντας από το χωριό Λάκκα της Πέλλας, στις παρυφές του βουνού Πάικο ο επισκέπτης θα βρεθεί στην ταπεινή, γυναικεία Μονή Κοιμήσεως της Θεοτόκου. Η Μονή χρονολογείται με βάση επιγραφή στο καμπαναριό, στα 1714. Μία δεύτερη επιγραφή, που είναι χαραγμένη στην εξωτερική πλευρά του νότιου τοίχου, αναγράφει το έτος 1888, χρονολογία κατά την οποία πραγματοποιήθηκαν επισκευαστικές εργασίες. Ο ναός ακολουθεί τον τύπο της τρίκλιτης βασιλικής. Η τοιχοποιία του είναι ισχυρή πλινθοδομή πάχους 0,90 μ.. Στο εσωτερικό του ναού διακρίνεται πάνω από τον πρόναο, ο γυναικωνίτης, διακοσμημένος με ξύλινο στηθαίο και καφασωτό. Οι κυκλικής διατομής, κίονες φέρουν σοβά με τρίχες κατσίκας. Το τέμπλο, τα Βημόθυρα και ο Εσταυρωμένος είναι ξυλόγλυπτα.
Στο μοναστήρι βρίσκεται και το δέντρο της Παναγιάς. Η πανύψηλη δρυς αποτελεί ένα δένδρο θρύλων και θαυμάτων. Λέγεται ότι όσοι προσπάθησαν να κόψουν τα κλαδιά της έμειναν ακίνητοι και δεν τα κατάφεραν. Θαυματουργική θεωρείται και η πηγή που υδρεύει τη Μονή.
Στη μονή σώζονται και φυλάσσονται λείψανα Αγίων που μετέφεραν ευλαβείς πρόσφυγες απ΄ τις χαμένες πατρίδες. Το μοναστήρι γιορτάζει στις 15 Αυγούστου (Κοίμηση της Θεοτόκου) και στις 21 Νοεμβρίου (Εισόδια της Θεοτόκου). Κατά τις ημέρες αυτές πιστοί απ’ όλη τη χώρα συγκεντρώνονται για να προσκυνήσουν και να προσευχηθούν.
