Μόλις ο επισκέπτης εγκαταλείψει την Εγνατία Οδό και τη σκέψη ότι υπήρξε και αυτός ένας ακόμη ταξιδιώτης της, εισέρχεται στην πόλη των Γιαννιτσών και αντικρίζει το τζαμί του Ισκεντέρ Μπέη, το Μεγάλο Τζαμί όπως συνήθιζαν οι κάτοικοι να το αποκαλούν. Η συνοικία της περιοχής έφερε το όνομα συνοικία του Μεγάλου Τζαμιού. Το τέμενος χτίστηκε γύρω στο 1510-1511 από το δισέγγονο του Γαζή Εβρενός, τον Ισκεντέρ Μπέη. Το 1667 με 1668 κατέπεσε ο τρούλος του, ο οποίος επισκευάστηκε το 1670 με 1671 από τον Σουλεϊμάν Μπέη (Suleyman Beg). Είναι πολύ πιθανόν στη θέση του να προϋπήρχε τζαμί που έχτισε ο ίδιος ο Γαζή Εβρενός και το οποίο ο απόγονος του αποφάσισε να ανακατασκευάσει. Ο κτήτορας του πέθανε λίγα χρόνια αργότερα στις 26 Φεβρουαρίου του 1519 στο Iskenderiye της Αλβανίας, μεταφέρθηκε όμως στα Γιαννιτσά όπου και θάφτηκε.
Ο Τέμενος του Ισκεντέρ Μπέη 16ος αιώνας
Το τέμενος του Ισκεντέρ Μπέη εντυπωσίαζε όλους, μουσουλμάνους και χριστιανούς με τον όγκο και τη μεγαλοπρέπεια του. Άλλωστε ο μιναρές του, ορατός από μακριά γινόταν για τον επισκέπτη το σήμα ότι πλησίαζε τη Yenidje Vardar. Το τέμενος υπέστη σοβαρές καταστροφές κατά τους Βαλκανικούς Πολέμους και τον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο.
